PEOPLE OF PETROTOPIA



DOEL



People of Petrotopia neemt u in een serie portretten mee langs plekken en gemeenschappen in het post-fossiele Utrecht. U ziet bewoners van Utrecht, en hoe zij in deze situatie overleven.

People of Petrotopia laat een toekomst zien die is gebaseerd op de keuzes van NU. Wanneer we klimaatproblematiek niet actiever aanpakken en veranderingen in onze leefstijl niet doorvoeren zullen we niet klaar zijn om in een post-fossiel tijdperk te leven. Dan zal dit tijdperk niet aanbreken uit luxe (omdat we de vervuilende fossiele brandstoffen niet meer nodig hebben), maar uit noodzaak (omdat we de fossiele brandstoffen simpelweg hebben uitgeput).
Toen de olie echt op raakte brak een turbulente tijd aan. Eerst leek Nederland zich nog te kunnen redden door terug te stappen op windmolens die ons land droog bleven pompen. Zonder het enorme energetische potentieel van de fossiele brandstoffen aan te kunnen boren en met het stijgen van de zeespiegel bleek het 'dweilen met de kraan open', dat de Nederlanders millennia hadden weten vol te houden, niet meer houdbaar. In het westen begon het land onder te lopen en ook verder in het land vluchtte men voor de nattigheid die ze aan voelden komen. Negentig procent van de stedelingen van lager gelegen Nederland kwam om of vertrok naar hoger gelegen gebieden in binnen- of buitenland. De mensen die achterbleven wapenden zich voor de strijd die ze vanaf toen veel directer met het water moesten gaan voeren. De spullen die door de 'suikermensen' (die vluchtten voor het water) in hun woningen werden achtergelaten vormden vanaf toen een haast onuitputtelijke voorraad grondstoffen.

Wie achterbleef en wist te overleven moest zich aanpassen aan de nieuwe situatie die ontstond. Gemeenschappen werden gevormd rond plekken die iets speciaals konden bieden. Zo ontstond een gemeenschap van handelaren in het goed en droog verbonden Drhoog Catharijne en boden de daken van Overvecht plek aan landbouw en konden tussen de gebouwen visbassins gebouwd worden. Er werd gesleept met zonnepanelen en wie over de kennis beschikte of deze ontwikkelde om de kleine beetjes elektriciteit te kunnen benutten en apparatuur te repareren werd een graag geziene gast. Aan de voet van een van de weinige windmolens in de buurt van de stad kwamen elektriciteitsjunkies samen. Handelaren, jutters, medicijnmannen en troubadours trekken door de stad. Van gemeenschap tot gemeenschap om elkaar of vaak vooral zichzelf te helpen.

People of Petrotopia is een inzending voor de prijsvraag: Post Fossil City van de Urban Futures Studio van de Universiteit Utrecht. Het project is uitgeroepen tot één van de tien finalisten. Op 15 juni presenteren de finalisten hun werk in een expositie in het Stadskantoor van Utrecht.








KAART


People of Petrotopopia heeft voor in de browser van uw pc een interactieve kaart gemaakt waar alle gesprekken met de bewoners zijn ingesproken. Voor een ultieme onderdompeling kan hier op de kaart geklikt worden, zorg dat het geluid van de pc aan staat en selecteer de bewoner van wie je het verhaal wilt horen.

VR TOUR


Voor mobiele gebruikers heeft People of Petrotopia een route uitgestippeld die beginnend bij het stadskantoor een aantal locaties in Petrotopia laten zien. Door op de afbeelding hierboven te drukken, wordt je naar de site geleid waar meerdere Stereoscopische afbeeldingen verwerkt zijn voor gebruik met kartonnen VR brillen

Door de filmpjes te starten met de koptelefoon van je mobiele apparaat aangesloten wordt het mogelijk om op locatie zowel het heden als de geschetste toekomst tegelijk ervaren.

VEROORDEELDE

"Ik ben bijna klaar met mijn boetedoening. Een jaar in de kelder omdat mijn opa voor de Shell werkte.. ik hoop dat het genoeg is. Dat ze me er bij laten op Drhoog Catharijne. Ja, het is hier niet fraai. Maar er is wel eten en het is hier redelijk veilig.

Hij, hij komt uit een luchtvaartgezin en ze gaan hem vierendelen.

Waarom sta jij hier eigenlijk?"


(Stadskantoor, Utrecht)

WEESJONGEN

"Mijn ouders ken ik niet. Ze zeggen dat mijn moeder een smerig wijf was. Wie mijn vader was weet niemand. Ik denk dat hij heel machtig is, maar niet weet dat ik besta. Ooit vaart hij binnen op een vlot zo groot als je nog nooit gezien hebt. Dan komt hij me redden en rekenen we samen af met al die klootzakken hier.
Als ik er mee weg kan komen steel ik eten. Lukt dat niet moet ik het verdienen. Wat ik daar voor moet doen zal ik nooit iemand vertellen."


(Drhoog Catharijne, Utrecht)

TROUBADOUR & HANDELAAR

"Electrotopia staat bol van energie, batterijen af te halen voor een prikkie.
heb jij een appel en een ei? Kom naar Electrotopia voor een batterij.
Jutters in de huizen, boeren op het dak.
Ik ving een nest vol muizen, dus de broekriem zit weer strak.

De ouwe gracht loopt over, de stad is een wc.
Wolken breken straks open, vaar op de golven mee.
Een nieuwe oogst dakaardappels, de stad kan weer gevoed.
Kom naar drhoog cathrijne, houd moed houd moed."

(Drhoog Catharijne, Utrecht)

MILITANT

"Drhoog Catharijne vormt de enige veilige en droge verbinding tussen het oosten en westen van de stad. Daarom komen hier via het water en het spoor veel schaarse goederen binnen. Het trekt veel goedwillenden, maar ook veel gespuis aan. Mijn taak is om dit soort mensen buiten te houden. In ruil daarvoor krijg ik onderdak en eten van de handelaren hier binnen. Dat litteken onder mijn oog? Ik daag je uit die ander te vinden! Gewoon je neus volgen, hij ligt ergens te rotten. Wie niet horen wil moet voelen weetjewel. Goed- of kwaadschiks, ik bepaal wie er binnenkomt. Ik zeg niet dat ik er heel gevoelig voor ben, maar als er een mooie vrouw langskomt die iets te bieden heeft dan wil ik nog wel eens een oogje toeknijpen."

(Dhroog Catharijne, Utrecht)

LEIDSTER

"Ik ben de enige bewoner van Electrotopia die nog heeft meegemaakt hoe het was voor de grote verandering. De mensen hier hebben me hun leider gemaakt omdat ik nog dingen van vroeger weet. Ik vertel ze vaak dat ik ze alleen maar de afgrond in kan leiden, maar ze begrijpen het niet. Als ik mijn zoon in de ogen kijk breek ik bijna, dit is niet de wereld waarin ik had gewild dat hij op zou groeien en ik had zoveel meer kunnen doen om dit te voorkomen. Ik dacht dat ik goed bezig was als flexitariër..."

(Lopikse Baai)

TECHNICUS

"Ik ben de belangrijkste persoon van de Electrotopia gemeenschap. Zonder mij was er geen stroom en zou de boel instorten. Van mijn vader heb ik veel meegekregen over hoe de wereld werkte voordat de fossiele energievoorraad op werd gemaakt. Met wat ik van hem geleerd heb en in oude boeken heb kunnen vinden probeer ik de boel hier draaiende te houden. We krijgen regelmatig apparaatjes binnen van jutters en handelaars, die ruilen we voor batterijen. Ik kom de raarste dingen tegen. Dingen die heet worden, dingen die trillen, draaien of dingen die een hoop herrie maken. Dat moet een tijd van overvloed zijn geweest, zoveel spullen waar je niks aan hebt."

(Lopikse Baai)

JUTTERS

"We moeten elke dag op pad, anders krijgen we niet te eten. Omdat we klein zijn worden we de ondergelopen huizen ingestuurd op zoek naar bijzondere spullen. Ik wou dat ik in die tijd leefde, een huis en zoveel spullen had. Er is alleen geen tijd om voor onszelf rond te kijken, we moeten spullen vinden en anders krijgen we er van langs. Vandaag hebben we een waterpak gevonden, die zijn veel waard. Hopelijk krijgen we vandaag een rat te eten, in plaats van altijd zeewiersoep."

(A2, Utrecht)

KLOKKENLUIDER

"Ik bouw een tijdpoort, ik moet de wereld waarschuwen! Mensen vroeger moeten de waarheid weten! Nu zitten we in de shit ja! Niets aan te doen? Jawel! Niet nu maar toen! Door de olie! Gewoon terug, terug in de tijd! Ik moet ze waarschuwen!
De wereld verpesten! Alles onder water. Vroeger was alles beter, Ja! Hoogst ongemakkelijk! Kijk wat ik heb, allemaal techniek, magische spullen! Er is iets te doen! Toen!"

(Nicolaïkerk, Utrecht)

BOER

"Ooit had ik drie kinderen, één verloren we aan de mazelen, mijn tweede kind is ons afgenomen door een smerige handelaarster! Ik heb drie dagen gehuild en daarna nooit meer. Met Gods wil houd ik mijn jongste dochter bij me. Ik moet haar alles leren wat ik weet, over eten en hoe ze zichzelf moet verdedigen.
In het begin stortte hier een flat in omdat we er teveel verbouwden. Dat gebeurt niet meer. Het weer blijft alleen moeilijk te bepalen. Oogsten is moeilijk en als we niets kunnen leveren voel ik de spanning stijgen. Soms krijgen we wat terug voor het eten dat ze ons afnemen. Laatst bracht een jutter chia zaad mee, had ie gevonden. Het smaakte raar en wilde niet groeien, dus ik heb het aan de duiven gegeven"

(Overvecht, Utrecht)

ANARCHIST

"Toen mijn vrouw werd doodgeslagen, omdat we medicijnen wilden halen op Drhoog Catharijne, heb ik wraak gezworen. De mensen die elektriciteit in handen hebben. Ze houden alles voor zichzelf. Iedereen heeft er even veel recht op, zij hebben het alleen toevallig als eerste geclaimd.

Vroeger waren we met vijf kameraden, nu zijn Johanna en ik over. We plunderen hun voedselvoorzieningen. We delen altijd met de anderen die buiten de facties leven."

(Maartensbrug, Utrecht)

MEDICIJNVROUW

"Een gezin verliezen, zoals ik mijn gezin heb verloren aan cholera, is iets wat ik anderen wil besparen. Daarom zet ik mij in om de gezondheid van mijn medemens te verbeteren. Met mijn mobiele hospitaal, bevoorraad door de mensen die ik help, vaar ik langs verschillende gemeenschappen en help ik waar ik kan. In oude boeken heb ik geleerd over medicinale werking van planten. Ik kan hier al aardig wat mee genezen. Ik ben nog op zoek naar één plant die magische krachten moet hebben, hij heet Ganja.
Het voordeel van mijn leven als moderne medicijnvrouw is dat ik veel van de stad zie. Tot mijn spijt zie ik echter voornamelijk de overheersende wanhoop en hoe slecht mensen tegen elkaar kunnen zijn. Soms kan ik helpen, maar tegen menselijke wreedheid heb ik nog geen middel gevonden. "

(Vismarkt, Utrecht)